Page 23 - heleco-101
P. 23

sen timo pri bestoj, lokon sen teruro; sed poste lia frato Enlil

          malkovris ke la homoj havis nekonvenan konduton kaj tial
          li forpelis ilin el tiu paradizo. Estas klara paralelismo kun
          la rakonto de la biblia Edena Ĝardeno. Estis interdisputo
          de la diino de la greno Ashnan kaj la diino de brutaro Lahar.

          Simile okazis inter Emesh kiu okupiĝis pri la vegetaĵaro,
          arbaroj kaj kampoj, kaj Enten, kiu zorgis pri la bestoj
          kaj brutaro. Tio similas al la la biblia rakonto pri Kaino, kiu

          estis terkulturisto kaj lia frato Habel, kiu estis ŝaf-paŝtisto.
          Evidentas ke temas pri simbolo de la kontraŭfrontiĝo inter
          socioj aŭ triboj kiuj vivas de brutbredado kaj aliaj bazitaj
          sur agrokulturo. Fine, la biblia rakonto de la Granda Diluvo

          estas simila al la sumera rakonto de Utnapishtim.

          La biblia rakonto pri la Babela Turo kaj la lingvo-konfuzo
          tre multe rilatas kun nia Esperantista afero. La disvastiĝo
          de lingvoj estas rezulto de la homa separemo. En la Nova
          Testamento, la libro Agoj de la Apostoloj (2:1-41) prezentas
          la ricevon de la Sankta Spirito, kiu manifestiĝis per la povo

          paroli aliajn lingvojn. Tiu Pentekosta miraklo de “parolado
          en lingvoj” signifas kaj simbolas ke la interhoma komunik-
          konfuzo estus venkata per la nova lingvo de la inter-

          homa amo, kiu permesas homojn kompreni unu la alian.
          Ŝajnas ke Zamenhof bone konceptis tion kiam li difinis la
          Internan Ideon de Esperanto.

          Nu, eble tiuj menciitaj temoj devenas el la eloista tradicio.
          Konkrete, tio estas klare en la kazoj de la Edena Paradizo
          kaj la Gigantoj kiuj aperas en Gen. 6:1-4. En la priskribo

          pri Noa kaj la Granda Diluvo aperas miksite la terminoj
          “eloim” kaj “Javeh”. Kaj aperas nur “Javeh” en la pris-
          kribo  de  la  aferoj  Kaino  kaj  Habel,  kaj  la  Babel-Turo.
          Estas opinio, kvankam ne certeco, ke ĉi lastaj temoj havas

          Mezopotamian originon sed ties Geneza teksto ne estas
          rekta traduko de antikvaj skriboj sed reelaboraĵo far judaj
          skribistoj kiuj jam estis alpreninte la javistan kulton. Tio

          kio, jes ja, estas certe javista, estas ĉio rilate al la patriarkoj
          Abrahamo, Isaako, Jakobo…

          Ĝuste  kadre  de  la  rilato  de  tiuj  patriarkoj  kun  Javeh
          aperas la dia(j) promeso(j), kiuj estis la bazo sur kiu oni
          konstruis la koncepton de “Elektita Popolo”. La unuaj el
          tiuj promesoj al la hebrea gento estis faritaj al Abrahamo.

          Jen tiele ili tekstas en pluraj ĉapitroj de la Genezo:

                                                             23
   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28