Page 9 - heleco-101
P. 9

Eble la homo al kiu oni dediĉis pli da libroj kaj biografioj estas Jesuo de Nazareto,
          konata ankaŭ kiel Jesuo-Kristo en la medioj de la religioj kiuj pretendas sekvi lian
          instruon. Verdire, ĉiuj verkoj al li dediĉitaj estas poziciiĝoj pri lia instruo. Eĉ la
          inform-fontoj pri li, la tiel nomataj «Evangelioj», priraportas preskaŭ nur tiun etan
          etapon, malpli ol tri jaran, dum kiu li dediĉiĝis al la diskonigo de lia instruo. Tial,

          pri li, pri lia vivo, oni konas preskaŭ nenion for de tiu eta kaj fina parto de lia
          vivo.  Pri  lia  origino,  infanaĝo  kaj  junaĝo  oni  certe  scias  nenion,  estas  nur
          legendoj, kaj cetere ne multaj, kiel ni vidos siamomente.
          Nu,  ŝajnas  strange  ke  tiom  malampleksa  etapo  de  la  vivo  de  unu  persono,  kiu

          krome mortis kiel ekzekutita deliktulo, vekis/as tiom da intereso. Estas klare ke tio
          kio vekas tiom egan intereson estas, ĝuste, lia instruo, kiu, krome, estis la kaŭzo
          de lia mort-kondamno far la aŭtoritatoj civilaj kaj religiaj de lia epoko.

          Do, nia priatento al la persono de Jesuo adresiĝos al lia instruo, lia mesaĝo… Ĉi
          tio povas ŝajni superflua eldiro, sed tamen oni devas rimarkigi alian paradokson.
          Ni  diris  ke  la  multaj  verkoj  dediĉitaj  al  li  estas  poziciiĝoj  pri  lia  instruo,  sed
          “poziciiĝo” ne signifas “okupiĝo”. Fakte, multenombraj el la verkoj temantaj pri
          Jesuo-Kristo flankenlasas lian mesaĝon. Sed ĝuste tiu flankenlaso estas poziciiĝo

          pri la mesaĝo aŭ instruo mem, estas rimedo por apartigi el tiu instruo la atenton de
          la legantoj interesitaj pri Jesuo.

          Alia kontraŭa poziciiĝo al la instruo de Jesuo estas fari dialektikan ĵongladon kun
          la evangeliaj tekstoj por igi ilin diri ion malsaman ol tion kion ili vere signifas, kaj
          tiamaniere  apogi  doktrinojn  kaj  teologiojn  kiujn  Jesuo  neniam  aprobus.  Ni  ne
          pretendas esti pli doktaj ol la multaj teologiistoj kaj ekzegezistoj kiuj studadis kaj
          interpretadis la eldirojn de Jesuo, sed ni povas deklari ke ni trovas en la idearo de
          tiu  Majstro  ian  instruon  kiun  multaj  el  liaj  pretenditaj  sekvantoj  de  la  eklezioj

          volas  sufoki.  Ni  ne  estas  la  solaj  nek  la  unuaj  kiuj  perceptis  ke  Jesuo  kaj  ties
          mesaĝo estas sekvestritaj far la kristanaj eklezioj.

          Alia  formo  je  poziciiĝo  kontraŭ  tio  kion  Jesuo  signifas  estas  nei  lian  historian
          ekziston. Eble ne estas multaj, sed ne mankas “historiistoj” kiuj asertas ke neniam
          ekzistis la persono kiun la evangelioj prezentas kiel la Majstro parolinta nome de
          la Patro Dio. Sed ĉar la mesaĝo ekzistas, la problemo de tiuj teoriuloj estas asigni
          alian  aŭtoron  al  tiu  evangelia  instruo.  La  alternativoj  nombras  same  kiom  la
          proponantoj  de  tiu  ideo.  Tio  estas,  ĉiuj  tiaj  opiniantoj  havas  sian  propran

          kandidaton por anstataŭi Jesuon kiel la eldiranto de la evangelia mesaĝo. Sed la
                                                              9
   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14