Page 45 - heleco-101

Evidente, la alpreno de la monarkia regad-tipo de la izraelidoj alportis la atendatan solvon
al la problemoj kiujn kaŭzis la transiro de la bronza al la fera erao. Kvankam la hebreoj

estis la lastaj en la regiono, kiuj adoptis la regnan strukturon, ili tamen plej profitis
el la nova socia organizo. Dum la preskaŭ 80 jaroj inter la surtronigo de Saul kaj la
morto de David, la filiŝta potenco estis praktike nuligita post kelkaj militoj kontraŭ
la izraelidoj. Saul havis tri militojn kontraŭ la filiŝtoj, sed li estis venkita kaj pereis

en la lasta el ili. Poste, David gvidis serion de vastaj militoj por liberigo kaj
ekspansio. Per kelkaj gravaj bataloj, li detruis la potencon de la filiŝtoj kaj venkis la
amonidojn, moabidojn, kaj edomidojn en Transjordanio, finante siajn kampanjojn per
la submetigo de la arameoj en la norda regiono.

Sed, krom la profitoj, la monarkia reĝimo kaŭzis ankaŭ malnoblajn homajn kondutojn.

Same kiel okazis en aliaj terzonoj kaj epokoj, la reĝa potenco fariĝis en la izraelida
medio celo de ambicioj, kiuj konkretiĝis per intrigoj, konspiroj, ribeloj kaj eĉ militoj.
En la kazo de Salomono, lia aliro al la trono estis rezulto de palaca intrigo, en kiu ludis
gravan rolon lia patrino Batŝeva. Ŝi ruze sukcesis fariĝi unu el la edzinoj de David.
Estante la edzino de Uriah la Ĥetido, lojala soldato en la reĝa armeo, ŝia beleco altiris

la reĝon Davidon. Dum li estis sur la teraso de sia palaco, li vidis Batŝevan banantan
sin kaj deziris ŝin. Kvankam ŝi estis la edzino de unu el liaj militistoj, Davido ordonis
alporti ŝin al li, kaj ili havis seksan rilaton, rezultigante ŝian gravedecon. Por kaŝi la

aferon, Davido provis konvinki Uriah-on reveni hejmen kaj dormi kun sia edzino, sed
Uriah rifuzis, pretekstante sian devon al la militkampanjo. Tiam Davido ordonis meti
Uriah-on en la plej danĝeran parton de la batalo, kie li mortis. Post la morto de Uriah,
Davido edziĝis al Batŝeva, kaj ŝi naskis filon. Post la morto de tiu infano, Batŝeva
naskis Salomonon.

Salomono sukcedis sian patron, Davidon, sur la trono de Israelo ĉirkaŭ la jaro 970 a. K.

David nomis lin heredanto laŭ la peto de Batŝeva kaj la pastro Cadok, malgraŭ tio
ke li havis pli aĝajn filojn kun aliaj virinoj. Li estis proklamita reĝo antaŭ la morto de
sia patro, ĉar lia duonfrato Adonija anoncis siajn postulojn je la trono. Adonija estis poste

45