Page 70 - heleco-101

de Jerusalemo kaj decidis kaŝi la Keston por protekti ĝin. La plej logika kaj sankta
loko por kaŝi ĝin estus interne aŭ sube de la Templo-Monto, kie la Templo de
Salomono staris.

La libro 2 Kronikoj 35:3 mencias, ke la Kesto de la Interligo estis lokita en la domo
konstruita de Salomono, sed la teksto estas neklara kaj ŝajnas sugesti ke ĝi eble jam

estis movita aŭ kaŝita antaŭ la detruo de la Templo. La Talmudo kaj midraŝaj tekstoj
raportas, ke reĝo Joŝijo, ĉirkaŭ la jaro 620 a. K., ordonis kaŝi la Keston por eviti
ĝian kapton. Laŭ tiuj fontoj, li kaŝis ĝin en sekreta subtera ĉambro konstruita de

Salomono sub la Templo. Iuj kredas, ke la Kesto daŭre restas kaŝita en unu el tiuj
sekretaj lokoj kaj ke ĝi ne estos malkovrita ĝis la “tempa fino” aŭ dia revelacio. En
judismo, ekzistas espero pri ĝia reveno en la tempo de la Mesio. Kelkaj mistikistoj
opinias, ke la Kesto estas protektata ĝis la rekonstruiĝo de la Tria Templo. Ne

ekzistas solida arkeologia pruvo por subteni ĉi tiun teorion. Ĝi restas kredo bazita
sur religiaj tekstoj, buŝa tradicio kaj la manko de kontraŭaj evidentecoj. Tamen,
multaj konsideras ĝin pli verŝajna ol aliaj hipotezoj, ĉar kaŝi la Keston sub la plej

sankta loko de la judoj estus logika kaj strategia defenda ago.
Do, evidentiĝas ke ekzistas pluraj konkurantaj teorioj pri la sorto kaj naturo de la

Kesto de la Interligo, kaj neniu el ili ĝuas senduban fideblecon. Tamen, kelkaj
argumentoj subtenas la tezon ke temas pri iam ekzistinta objekto. Unu el tiuj estas la
fakto ke la unuaj bibliaj rakontoj kaj priskriboj pri la Kesto ŝajne originas el epoko

kiam ĝi ankoraŭ troviĝis en la Jerusalema Templo. Tio estus malverŝajna, se temus
pri tute inventita aĵo. Plie, la libro Eliro prezentas detalan priskribon de la Kesto,
inkluzive de ĝiaj dimensioj: longeco: 2.5 ulnoj, larĝo: 1.5 ulnoj, kaj alto: 1.5 ulnoj.
Interesas la fakto, ke la proporcio inter 2.5 kaj 1.5 egalas al 1.666…, nombro tre
proksima al la tiel nomata “ora proporcio” (aŭ divina proporcio, greke φ [fi]), kiu

estas ĉirkaŭ 1.618. La rilato 5:3, el kiu tiu proporcio devenas, estas konata pro sia
harmonia kaj simetria kvalito, kaj estas ofte uzata en klasikaj arkitekturaj dezajnoj.
Ĉi tiu fakto nutras plian spekuladon de la personoj kiuj sentas altiron al la

esoterismaj aferoj, kiel la kabalistoj.
Tio kondukas nin al la temo de la Kabalo, la mistika tradicio de judismo, kies celo

estas malkovri la sekretojn de la universo, la homa animo, kaj la dieco mem, per
profunda interpreto de la sanktaj tekstoj. Male al laŭvorta legado de la Torao, la
kabalistoj evoluigis kompleksajn analizmetodojn, kiel gematrio, temuro, kaj nota-

rikono, por eltrovi kaŝitajn signifojn en ĉiu vorto kaj litero de la biblia teksto. Laŭ
la kabalista vidpunkto, la Torao entenas dian kodon. Kiam oni ĝin malkodas, eblas
altigi la konscion kaj proksimiĝi al la Ein Sof, la senfino, infinito…, la
senfina, transcenda kaj nesciebla aspekto de Dio.

La ĉefaj verkoj de la Kabalo estas la Zoharo, esotera komentario pri la Torao, kiu

fariĝis la centra teksto de juda mistikismo. En ĝi, la universo estas prezentata kiel
sistemo de diaj elfluoj nomataj Sefirot, kiuj konsistigas la Arbon de Vivo, simbolo de
ekvilibro inter la spirita kaj la materia. Kvankam la kabala tradicio konkretiĝis en

70